سایه همسایه

امروز رفتم خونه یکی از دوستام جلسه حضرت زهرا(س)، خونه اونها سر خیابون امیده... افسوس که دیگه حتی تصادف هم ما رو به هم نمیرسونه...:-(

جای پا

دیشب بالاخره جای پایی ازش دیدم... بعد از کلی جستجو در هرجایی که به ذهنم میرسید و ممکن بود... دلم گرم شد که حالش خوبه... اینکه با من قهره مهم نیست، مهم اینه که غرق زندگیشه... دیگه روزهای بودن من تو ذهنش به پایان رسیده و تا یک ماه ونیم دیگه که من برگردم، 14 ماه زمان برای فراموشی من به اندازه کافی بوده،بخصوص با شرایط پیش اومده و دوره فراموشی تحت فشاری که گذرونده... والبته من هم دل بی چاره م رو له کردم زیر پام...:-(

بیقرار

خدایا!چقدر بیقرارم الان...بیقرار...بیقرار یه نوشته ازش، یه خبر ازش، یه حرف، یه کلمه.... ای خدا... باورم نمیشه اینقدر سنگدل شده باشه...باورم نمیشه...شاید مسافرت بوده... آخه محل کار هم نبود...شاید..شاید....شاید....وهزار شاید دیگه... فقط خدایا حالش خوب باشه... دلم داره میترکه از بی خبری و دوریش و مجبورم ساکت باشم....خدایاااا.....به داد دلم برس....:'(

اولین و آخرین

اولین بودی و تا آخر گرفتارتوأم
آخرین هستی وازاول وفادارتوأم
با تو بودن را کسی اندازه من حس نکرد
هرکه هستی هر که باشی بازهم یادتوأم

پایان بدون نقطه!

به پایان رسیده ام اما نقطه نمی گذارم... یک ویرگول می گذارم, این هم امیدیست شاید که برگردی..

عشق وکشک!

حتمااون روزکه حرفاموخونده تودلش گفته بروباباحوصله داری،عشقِ چی،کشکِ چی؟!...:-(
خداکنه حالش خوب باشه...:'(

اطمینان

بالاخره امشب مطمین شدم که اون یکصدم درصد هم صفربود!:-(

0.01%

دیگه دارم خفه میشم از اینکه اینترنت ندارم واز احتمال یک صدم درصد حضورش بیخبرم...حتی برای همون یک صدم درصد....:-S

لبخند

گاهی بی بهانه به تو فکر میکنم و بی اراده لبخندی بر لبم مینشیند و من چه عاشقانه این لبخندها را دوست دارم...!!!

همدرد

دردها فراموش می شوند ولی همدردها هرگز..... من بودن آنهایی را می خواهم که حتی یادشان زندگی را زیباتر می کند...